Judith & Elger in sunny Aussi and Kiwi: januari 2007

Tongariro Crossing in de wolken

Na de ferry overtocht naar het Noordereiland hadden we een "romantisch diner" in een dorpje wat leek op Utrecht Overvecht na sluitingstijd in een foute kroeg genaamd 'Kelly's Place' met gokhallen en zware jongens en sliepen we op een industrieterrein waar je je camper bijna niet uit durfde..
De tweede dag echter op weg naar de beroemde Tongariro Crossing, een eendaagse hike op vulkanisch terrein en bekend als Mount Doom uit de film Lord of the Rings. Helaas helaas hebben wij geen vulkanen gezien omdat deze (bijna) de hele dag in mist en wolken verhuld waren totdat we weer beneden waren. De klim was erg stijl en erg zwaar. Onderweg naar boven passeerden we hordes Aziaten op gympies zonder sportieve aanleg of hiking ervaring die van vermoeidheid bijna van de berg vielen of astmatisch bij zaten te komen (dat geeft je dan tijdelijk wel een sterk gevoel). Bovenaan lachten wij ook niet meer, omdat de wind zo sterk was dat je bijna werd weggeblazen en het met muts en handschoenen nog koud was. Achter een grote steen was de enige manier om even bij te komen (zie foto onder). Wonder boven wonder klaarde het bij de kratermeren even op en konden we een glimp opvangen voor het ultieme Kodak-moment. Op de tocht naar beneden zagen we wat vulkanische activiteit en als we ons omdraaiden zagen we de berg steeds helderder omdat het opklaarde. Hierdoor hadden we uiteindelijk nog mooie uitzichten over Lake Taupo waar we daarna heen zijn gegaan.

2 seconden blauw gespot

top bereikt

Schuilen voor de keiharde wind

+ afzien...

Kratermeer bovenop de vulkaan

Op de terugtocht klaart het op (net te laat)

MTB op de Queen Charlotte Track

Nadat Judith haar feestje gehad heeft in de Hanmer Springs baden met massage heeft Elger Judith toch weer zover gekregen om de fiets te bestijgen, dit keer volgens hem ' een niet zo'n zware tocht van maar 40 km (in herinnering onze 60km tocht in Frankrijk door de bergen met 3 passen). Heen via de passen (zwaar maar niet afgestapt en zonder tranen) over de weg en terug via de Queen Charlotte track door de Queen Charlotte Sounds. Het echte mountainbiken was wel even wennen en vergt een staaltje techniek. Erg leuk en de omgeving was prachtig! Soms moesten we helaas afstappen, Judith is maar een keer bijna in het ravijn gevallen, maar gelukkig geen lekke banden of kleerscheuren.

Onze camper!

Dit is hem dan..!! Aan de ene kant zie je het beste surfstrand van Nieuw Zeeland "Raglan", op de andere kant de golven op artistieke wijze vormgegeven door een NZ artiest. Het beestje doet erg zijn best, al zijn sommige bergen echt te stijl voor 'm en rijdt hij niet harder dan 40k/u en maakt hij zoveel lawaai dat we elkaar of de i-pod niet meer kunnen horen. Verder bevalt het vrije rijden met hem erg goed.
Op de foto zit Elger pannenkoeken te bakken om ons twee jarig jubileum te vieren, yummy!

Abel Tasman National Park

In het noorden van het Zuidereiland ligt het Abel Tasman National Park waar een driedaagse tracking doorheen loopt langs witte stranden en bossen. Met de watertaxi zijn wij bij een baai gedropt om vervolgens 25 km terug naar de camping te lopen. Best zwaar in deze hitte, gelukkig konden we onderweg zwemmen in een baai naar keuze om af te koelen. Een andere populaire mogelijkheid om dit park te verkennen is met de kajak. We sliepen op "Old MacDonalds Farm", mooi gelegen aan de voet van het park aan een riviertje, tussen de eenden, schapen, lama's en zandvliegen.

Met de traktor de zee in

de krul in de vaarn is het teken van Nieuw Zeeland

poseren voor Elger

Queenstown wandeltocht

Na de Milford hadden we nog een paar dagen in Queenstown om bij te komen van onze Easy walk. Weer tijd om uit te slapen na het vroege opstaan, ijsjes te eten, koffie te drinken, aan het meer te liggen. Bungee jumpen, skydiven, raften en dat soort saaie dingen die op elke straathoek te boeken zijn, waren voor ons niet uitdagend genoeg. Natuurlijk konden we een klein wandelingetje toch niet weerstaan. Naast Queenstown ligt een heuvel, genaamd de "Queenstown Hill" met uitzichten over de stad en de omgeving.
Op de terugweg naar Christchurch om onze campervan op te halen, kwamen we nog een keer langs de Mt Cook, deze keer meer verhuld in de mist. Toch nog steeds een indrukwekkende gestalte.

Remar-
kables

Downhill

Mount Cook voor 2e keer

Milford Track - The finest walk in the world

Sinds 1888, toen Quintin Mackinnon deze tocht heeft uitgezet, is de Milfort Track een wereldberoemde wandeling geworden. De tocht door de fjordlanden begint en eindigt met een boottocht. Het is een driedaagse wandeling, waarbij je grotendeels in de vallei langs de heldere rivier loopt. Ons Nederlands vocabulaire om de mooie dingen te beschrijven raakt uitgeput, maar deze ervaring was 'awesome!'. De uitzichten van sprookjesachtig mosgroen regenwoud, besneeuwde bergtoppen, rivieren en watervallen maakt dat je je een echte 'hobbit' waant. De natuur is heel puur, met kraakheldere riviertjes waar je uit kunt drinken, een rijk vogelleven en een heerlijke stilte. In de zomer ontdooit de sneeuw en het ijs, waardoor we een aantal lawines hebben gezien en gehoord. De track staat bekend om zijn vele regendagen, wat het juist ook spectaculair maakt omdat dan alle watervallen grootser zijn. Wij hebben slechts een regendag gehad, helaas wel toen we een grote pas over gingen en dus weinig uitzicht hadden over de vallei.
Aan luxe hebben we totaal geen gebrek gehad deze dagen, we werden iedere avond gevoed met een drie gangen menu, uitgebreid ontbijt en voor de lunch kon je heerlijke sandwiches bouwen en waren er volop snacks. De lodges waar we overnachtten waren super mooi gelegen, ruim en schoon met een was- en droogruimte zodat je iedere dag weer droge kleren had. De investering was behoorlijk, we waren dan ook de jongste deelnemers aan deze tocht. Meer dan de helft van de groep was Japanner, waarvan de oudste 86 jaar! (heel knap voor toch bijna 60 km).